Cor Heijnen

Verhalend

Soms kun je met spontane foto´s die je ziet een verhaal vertellen en is het goed jezelf als fotograaf er niet in te mengen. Echter steeds vaker werden de verhalende foto´s geënsceneerde foto´s. Het liefst zodat later niet of nauwelijks te zien is dat de foto op een of andere manier geënsceneerd is. Dat voor mij wel een beetje een must. Een perfecte belichting is dan ook vaak taboe omdat de foto dan niet meer over komt alsof je het tafereel ergens toevallig tegen kwam. Flitsen vind ik dus niet wenselijk maar gebruik maken van wat er is. Hier kun je dus zeggen dat mijn verhalende werken zoiets is als schrijven met licht. In mijn foto's wil ik graag een soort nieuwe werkelijkheid laten zien. Dit om juist die beelden neer te zetten die het mogelijk maken voor de kijker om situaties uit de realiteit te beleven die hij / zij normaal nooit beleeft.

Beelden die de kijker qua gevoel en gedachte meenemen naar een realiteit die er wel is, maar die we niet kennen. Dan is er al snel de keuze gemaakt om beelden te gaan creëren en ensceneren. In plaats van te registreren ben ik dus overgestapt naar het regisseren van beelden. Ik schep dus beelden en je zou mijn werk als fotograaf dan ook kunnen beschouwen als het werk van een beeldend kunstenaar.